Ayşenur Yazıcı

Düşüncelerin beyimizde geviş getirmesinden yorulmayanımız var mı?

Yarım kalmış işler, tamamı iletilmemiş sözler, vaktinden önce bitmiş ilişkiler küçük lokmalar halinde belli belirsiz zamanlarda kafamızdan içimize, içimizden beynimize gidip gelirler… Yoruluruz!

Beynimiz, bir ineğin dört mide odasını dolaşan “yemeği” gibi düşünceleri endişe ve umutları dolandırır da dolandırır…

İnekler çiğnemeden hızlıca yutarlar.

Düşüncenin aniden beynimize net haliyle belirmesi gibi…

İlk işkembeye giden lokma, orada çalkalanarak lapa olur.

Düşüncenin beyinde çamurlaşması, çözüm için çırpınması gibi!

Lapa halindeki “düşünceyi” tekrar beynin farklı irdelemesine yollarız. İneğin arka dişleriyle ağzına yeniden getirdiği lokması gibi ezeriz, çiğneriz.

Bu eyleme bazı insanlar çok güzel bir tanımlama bulmuşlar:

“Doluya koydum almadı, boşa koydum dolmadı” demişler…(Geviş getirmenin insancası)

İşkembe ile börkenek arasında ileri geri verilen bu lokma, mantık ile duygular arasında gider gelir. Hayvanın dinlenirken yaptığı bu eylemi beynimiz de boş bulduğu her vakitte yineler…

Düşünce ikinci kez tartılıp iç daraltıldıktan sonra, (!) “aile ne der”, “toplum ne der”,”ben nasıl yaparım”, “neden hep benim başıma geliyor” süzgeçlerinden süzülür…

Düşünce minik parçacıklara ayrılır, börkenekten “kırkbayır”a yollanır.

Kırkbayır, ince hale getirilmiş lapanın, lokmanın içinden sıvısını çıkarıp şirdene yollar…

Tıpkı tartılan sıkıntının veya karara varması gereken düşüncenin “yan etkilerini” ayrıştırılıp karar haline getirilmesi gibi…

“Fikir kileri” derken, işte bu katı hale gelmiş atıkları çöpe atmak yerine kilere koymak gibi bir düşünceyle hareket ettim.

Aynı otlakta otlayan, aynı mide spazmlarıyla uyuyamayan, aynı şenliklerden mutlu olan, aynı mayadan yapılmış âdemoğulları “bizler” için…

Not:

Mide ekşimeleri için anneannemden kalan net bir çözüm önerisi ilave etmem gerek:

Yarım su bardağı şekerli suya, yarım limon suyu koyun. Bir çay kaşığı karbonat atar atmaz, köpürmeye başladığı anda hemen için. On beş dakika sonra midenizdeki hazımsızlık geçecektir.

İnsana uyarlaması:

Mutlu olduğunuz şekerli bir anınıza, bir kaşık “ben yapabilirim” atın. Köpürmeye başlayınca hemen için.

Sonuç: “Başıma gelen her ne ise mutlaka dünyada bir başkasının başına benden önce gelmiştir”

Ayşenur Yazıcı / Andrea And