Buz tutmuş yüreğim, nefret benim eserim
Elimdeki kanları üstüme siler giderim
Ben bencil beşerim
Bu aklıma şaşarım

Düşlerimiz yok oluyor kibriti çaktığın ormanlarda
Yanıyor yanıyor bir bir ormanlar
Mavilere kül yağıyor, paslı zehir tutmuş ırmaklarda
Sönüyor sönüyor bir bir hayatlar

Denizi, karası, havası sarhoş
Değerini bilmeyene sözler bomboş
Gidiyor gidiyor, elden bu dünya
Eninde sonunda kuru bir lokma
Acıkana uzat elini, atma, yolla
Ölüyor ölüyor açlıktan insanlar

Ben demeden önce “biz” demeyi öğrensek
Vurmadan önce bir sevmeyi denesen
Senin adın “insan”, eğer kendinden kaçmazsan

Söz ve müzik: Ayşenur Yazıcı
Düzenleme ve gitar: Murat Köseoğlu